HOP Bij Het Politiek Café Kersenboogerd

HOP bij het politiek café in buurtcentrum Kersenboogerd

HOP was op donderdag 20 februari aanwezig op de bijeenkomst van BOK (bewoners/buurten overlegKersenboogerd), evenals de overige 12 partijen, die meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen in Hoorn.

Opvallend was het dat de partijen goed waren vertegenwoordigd, maar dat de kiezer het liet afweten. Er was slechts een handjevol kiezers aanwezig, hetgeen pijnlijk de kloof tussen de kiezer en de politiek aangaf. Want dat zou juist de bedoeling van dit soort avonden moeten zijn. Om juist die brug te slaan en de standpunten van de partijen uit te kunnen leggen.

Bij binnenkomst lag er voor iedere bezoeker een map klaar met de flyers en informatie over alle deelnemende partijen. Er was koffie en thee voor de liefhebbers, en die waren er voldoende. In de map zaten als verrassing ook nog eens twee consumptiebonnen, voor een drankje in de pauze.

In de zaal stonden 13 kramen met de betreffende vertegenwoordigers van alle partijen, de kraam van HOP behoorde tot de mooiste. Bij binnenkomst had iedereen een nummer gekregen(1 tot 13, de nummers stonden op de kramen) en de bedoeling was dat de mensen gingen “speeddaten”, te beginnen met het nummer wat je had gekregen bij binnenkomst, en een vraag konden stellen aan de lijsttrekker, om meer inzicht te krijgen in de standpunten van de partijen. De bedoeling was om na 4 minuten door te schuiven naar de volgende kraam, maar dat ging later niet altijd even goed meer, en werd het minder overzichtelijk. Leuk idee, om mensen kennis te laten maken met de verschillende partijen, maar viel een beetje in het water, door veel te weinig kiezers, en een overtal van politici en partijleden.

Na de pauze was het de bedoeling om te gaan debatteren met elkaar over een drietal stellingen. Niemand wist wat die stellingen zouden zijn, en zodoende zouden er mooie discussies moeten ontstaan. Helaas pakte het niet uit zoals de bedoeling was, omdat de stellingen vaag waren, niet echt goed en duidelijk omschreven. Iedere lijsttrekker kreeg de kans om zijn woordje te doen, en die kans werd ruimhartig aangegrepen.

De eerste stelling betrof de voedselbanken. Voedselbanken zouden niet nodig horen te zijn. Dat was appeltje eitje voor HOP, omdat het eerste werkbezoek van HOP aan de voedselbank was, oktober 2013, en wij de eerste partij waren die een bezoek aan de voedselbank brachten. HOP-lijsttrekker Robert Vinkenborg hield een zeer sterk en vlammend betoog, dat mensen die de voedselbank bezoeken, ook het respect verdienen van de maatschappij en niet moeten worden weggezet als kanslozen. Hij kon op een warm applaus rekenen van de aanwezigen. Voor HOP is sociaal normaal, mensen verdienen respect, die deuren zouden juist wagenwijd open moeten worden gezet.

De tweede stelling was: Zorgverzekeraars bepalen de kwaliteit van de zorg en niet de politiek. Heel breed en uiteraard kwamen veel clichés voorbij en eigenlijk werden veel theorieën te berde gebracht, maar niet wat de kiezers graag willen zien en hoe het eigenlijk in de praktijk werkt. Er werd veel gezegd, maar niet verteld. Dit was een niet al te sterke stelling. De derde stelling was: De politiek heeft geen grip op de problemen van kwetsbare jongeren. Deze stelling was op vele manieren op te vatten, heel breed, want er werd niet echt een onderscheid gemaakt tussen de jeugd tot 18 jaar en de jongvolwassenen van 18 tot 23 jaar. Op het einde werd het even lastig, vooral voor Joke v/d Mey (Hoorn Lokaal). Ze was nog helemaal niet aan het woord geweest, was slecht verstaanbaar, maar de aanwezigen konden er wel uit opmaken, dat ze er geen concrete oplossing voor had. VOCHoorn was ook niet erg helder over het onderwerp. Er was ook een oudere heer aanwezig. Hij begon direct over de overlast van jongeren en wees daarbij en passant de enige twee jongeren aan (kiezers) die vlak bij hem zaten in het publiek, wat niet zo heel netjes was. Want deze twee jongeren kwamen uit belangstelling voor de politiek, en niet om gestigmatiseerd te worden. Het uiterlijk hoeft niet altijd iets over het innerlijk te zeggen. Dat was echt een minpuntje. Robert maakte het toch weer helemaal goed door aan te geven dat alle jongeren kwetsbaar zijn, en greep de gelegenheid aan om nog even ons standpunt over het toegangsuur met passie aan de orde te stellen. Een ijzersterk betoog waar geen speld tussen te krijgen was.

Na de afsluiting was er voor iedereen gelegenheid om een drankje te nemen en na te praten over de avond.

Door deze avond zijn we nog meer gesterkt en overtuigd dat de politiek naar de mensen toe moet, normale taal moet gebruiken en ook na de verkiezingen zijn beloften moet waarmaken. Niet zeggen, maar doen !

Poster BOK

Poster BOK