Afval op straat Kersenboogerd
,

Vergeten ‘kleine stad’ Kersenboogerd’ verdient beter

Wie iets wil zeggen over de problemen in de wijk De Kersenboogerd moet voorzichtig zijn. Je kan de bewoners van een wijk met 22.000 inwoners namelijk niet over één kam scheren. De Kersenboogerd heeft meer inwoners dan Enkhuizen en dus de omvang van een kleine stad binnen Hoorn. Eén op tien inwoners van West-Friesland woont in dit ‘stadje’ Kersenboogerd en de meesten met veel plezier.

Er wonen vier keer meer mensen dan in de Hoornse binnenstad. Bijna 1 op de 3 inwoners van Hoorn woont in de Kersenboogerd. Dat staat in geen enkele verhouding tot de politieke aandacht die de Kersenboogerd krijgt ten opzichte van de binnenstad. En dat moet veranderen, vindt HOP. Niet alleen voor de Kersenboogerd, maar voor alle kwetsbare wijken in Hoorn. Gelukkig is die aandacht er ruimschoots voor de Grote Waal, maar afgezien van wat vragen over de overlast door het Keerspoor lijkt de Kersenboogerd te zijn vergeten door de politiek. En dat trek ik me ook zelf aan en ik beloof hierbij beterschap, met iedereen bij HOP.

Sociale problemen

Gelukkig gaat het in grote delen van de wijk goed en wonen de mensen er prima. Dat moet ook zo blijven, maar dat gaat niet vanzelf. Er valt niet aan te ontkomen dat het in de buurten rond het station Kersenboogerd al jaren niet goed gaat. En deze olievlek lijkt groter te worden: kijk maar eens naar de toenemende rotzooi op straat, de troosteloze aanblik rond de leegstaande Aldi in de Rondeelstraat.

De wijk Kersenboogerd scoort het laagste in de tevredenheidsonderzoeken. Helaas is er geen onderzoek op buurtniveau want dan zou zichtbaar worden dat de mensen rond het station hun buurt een dikke onvoldoende geven. Er wonen veel arme gezinnen waardoor sociale problemen zich opstapelen:

– er zijn veel gezinnen met financiële problemen;

– er komt relatief meer huiselijk geweld voor;

– deze kwetsbare buurten worden relatief overbelast met de huisvesting van statushouders (1 op de vier inwoners in Kersenboogerd-Noord is van niet-westerse afkomst – tweemaal zoveel als gemiddeld in de rest van Hoorn);

– er zijn klachten over de kwaliteit van de woningen en burengerucht;

– de werkloosheid en uitkeringsafhankelijkheid is relatief groter;

– groepen jongeren zorgen voor overlast;

– er is sprake van afglijdend normbesef;

– er is een bovengemiddeld aantal delicten en inbraken;

– er vindt drugshandel plaats.

Problemen zijn niet nieuw

Terugzoekend kom je er achter dat problemen die 15 jaar geleden al bekend waren nooit zijn opgelost en alleen maar erger worden. In 2004 – zo las ik – smeekten de bewoners al om aanpak van scheurende brommers en drugsdealers.

Uit gesprekken met verschillende bewoners uit de Kersenboogerd maak ik op dat veel mensen zich niet serieus genomen voelen: zelfs niet door de politie.  Als mensen al durven te klagen. Want wie durft nog bij de woningcorporatie te melden dat de buren misschien wel hennepplantjes op zolder hebben of dat ze dag en nacht lawaai maken? Dat er veel mensen uit verschillende culturen in een grote dichtheid op elkaar wonen, maakt het er allemaal niet makkelijker op.

De stichting Netwerk signaleert naast financiële problemen ook verwaarlozing en eenzaamheid onder bewoners. Geldgebrek leidt ook tot gezondheidsproblemen en sociaal isolement. Er is dus een grote optelsom aan problemen die dagelijks ingrijpen in het leven van mensen.

Geen toverstokje

Als politicus moet je met oplossingen komen. Natuurlijk is er meer en betere handhaving nodig, tot cameratoezicht aan toe. Criminaliteit moet keihard aangepakt. Maar daarmee ben je er niet. Ook de oorzaken van de problemen moeten worden aangepakt. Het scheppen van meer werk is de beste manier om mensen uit de armoede te halen – misschien zijn daarvoor wel kansen  in de wijk zelf.

De politiek en de overheid hebben niet een toverstokje om in één keer alle problemen op te lossen.

Wat ik me afvraag, is welke oplossingen de bewoners zelf zien? Hoe kunnen we samenwerken om verandering tot stand te brengen? Wie zijn daarin de partners? Wat zou u zelf bij kunnen of willen dragen? Wat heeft u daarvoor nodig?

Als u het voor het zeggen had, wat zou u als eerste aanpakken?

HOP wil het gesprek over de ‘vergeten’ Kersenboogerd beginnen. Met u. Praat mee onder dit bericht op de HOP-pagina op Facebook of mail uw ideeën naar: robert@hop-hoorn.nl . Want de Kersenboogerd is een prachtwijk, maar verdient beter en daar moeten heel veel handjes voor uit de mouwen. Laten we samen gaan nadenken hoe we dat gaan doen.

Robert Vinkenborg – fractievoorzitter

Hoornse Onafhankelijke Partij

Afval op straat Kersenboogerd

Afval op straat Kersenboogerd

Fietstunnel gaat niet door!
,

Fietstunnel onder het Keern gaat niet door!

Met de verhuur van ‘De Makerij’ ondertekent college de capitulatie.

Iedereen weet dat al. Althans in het stadhuis. Laat ik dan maar de eerste zijn die het nieuws met de rest van de stad deelt:

Er komt geen fietstunnel onder het Keern!

Zo, dat staat er: zwart op wit.

Althans, die fietstunnel komt er niet in deze periode. En mocht het in de verre toekomst toch gebeuren, dan zit daar een totaal andere visie aan vast.

En dat wisten wij (van HOP) eerlijk gezegd drie jaar terug al. Want wie geloofde nou echt in dit compromis? Echt! Als in ‘met hart en ziel.’

De ambitie van deze coalitie om “een fietsverbinding onder de Provincialeweg te realiseren vanuit De Blauwe Berg en Risdam naar de binnenstad” sneuvelt. Zelfs wethouder Bashara lijkt zich te hebben neergelegd bij deze politieke realiteit.

Dag tunnel van een miljoen of 20.

Of 30.

Ofzo.

Geen goed idee

Het compromis van de pro- en anti-tunnelpartijen was eerlijk gezegd ook geen goed idee: de aanleg van een hele nieuwe weg om een fietstunnel mogelijk te maken. Een fiets- wandelboulevard die vooral wat problemen verschuift richting het spoor.

Formeel wordt er nog wat onderzoek gedaan en de raad mag daar nog wat over zeggen, maar er worden geen knopen meer doorgehakt. En ongetwijfeld zullen er nog wel wat mooie woorden gesproken op de begrafenis van de fietstunnel.

Het college weet dat. Want voor een fietstunnel moet eerst nog een halve Carbasiusweg worden aangelegd. Die weg is nodig om het Keern voorgoed te kunnen afsluiten voor het autoverkeer.

Heilloze weg

 Nu staat op het tracé van die halve C-weg het gebouw de Makerij in de weg. Dat moet plat voordat de asfaltmachines de heilloze weg kunnen plaveien. Maar het obstakel gaat niet plat. De Makerij is tot in ieder geval 28 februari 2018 verhuurd. Dat verhuurcontract is in feite de ondertekening van de capitulatie. Het betekent dat er geen besluiten meer genomen gaan worden die inzet kunnen worden van de raadsverkiezingen volgend jaar. Want het gebouw staat echt nog fier overeind als in 2018 het volgende college praktisch is aangetreden.

Verstandig

De politiek moet nu bij zichzelf te rade gaan. Krijgen we elke vier jaar een verkiezingsstrijd over een autotunnel of fietstunnel, of allebei? Over een hele of een halve Carbasiusweg? Gaan we weer met de hakken in het zand? Sluiten we weer compromissen die niemand echt wil?

Of zoeken we naar een zo breed mogelijk draagvlak voor wat het beste is voor de stad?

Enfin, de vooraankondiging van het begraven van de tunnel heeft u alvast binnen. Al zullen sommigen dat bestrijden.

Ook de Hoornse Onafhankelijke Partij is benieuwd naar het moment dat de stekker officieel uit de fietstunnel gaat.

En dat is het moment dat we bruggen moeten bouwen.

Blog: Robert Vinkenborg – fractievoorzitter Hoornse Onafhankelijke Partij

weblog HOP
,

“Ik wens u een nieuwe baan toe”

Dinsdag 6 december was het zover! En het was een prima begin van wat moet.

Op de agenda: ‘Participatiewet en verdringing op de arbeidsmarkt’. De uren voorbereiding zijn niet meer te tellen. Het is gewoon ook echt ingewikkeld. Ik voel de druk van het belangrijkste debat dat ik tot nu in de gemeenteraad ga voeren.

Dit is een HOP-ding. De mensen rekenen op ons.

WerkSaam, dat namens zeven gemeenten de Participatiewet uitvoert (onder meer bijstand), probeert op allerlei manieren mensen weer aan het werk te krijgen.

Dat lukt soms.

Maar altijd te weinig.

En daar kan WerkSaam ook niet zoveel aan doen. Er zijn namelijk simpelweg onvoldoende banen.

Kartonnetjes snijden

WerkSaam biedt de bijstandsgerechtigden in hun gevecht om die paar schaarse banen onder meer:

  • ‘werken met behoud van uitkering’;
  • ‘proefplaatsingen’;
  • ‘Flextensie’;
  • ‘Quasi-inbesteding’.

HOP heeft hier vragen bij. De druk op bijstandsgerechtigden is groot. Krijgen de mensen uiteindelijk ook een echte baan? En niet een flex-contractje? Gaan er juist geen echte banen verloren? Wat doet het met je als je na 30 jaar werken opeens zonder loon kartonnetjes moet snijden? Verlies je – na je centen, status, levensvervulling –  ook nog eens je menselijke waardigheid? Ja, zeggen sommigen die het hebben meegemaakt. Laten we hopen dat dit de uitzonderingen zijn.

Vanaf het moment dat 23 Asito-schoonmaaksters hun baan bij de gemeente dreigden te verliezen aan uitkeringsgerechten – tegen slechtere arbeidsvoorwaarden – strijdt de Hoornse Onafhankelijke Partij (met succes – de meeste schoonmakers zijn gebleven!) tegen dit soort misstanden.

Mijn eigen boosheid stond het overbrengen van de HOP-boodschap in de weg. Het dreigende onrecht dat de schoonmaaksters in mijn ogen werd aangedaan, hakte erin. Maar met boos zijn bereik je niet zoveel in de politiek. En het staat het overtuigen van de ander in de weg.

Ook ik moet nog zoveel leren.

Nu ben ik blij met het debat dat de raads-/commissieleden met elkaar op 6 december hebben gevoerd. Het was inhoudelijk, waardig en met een groot inlevingsvermogen van alle partijen. Het ging diep en over de echte grote uitdagingen. Raadsbreed is er nu overtuiging dat er iets moet  veranderen. Om te beginnen dat we vastleggen wat verdringing nu eigenlijk precies is. HOP wil het liefst dat we meteen de door het FNV opgestelde spelregels overnemen. Dit ‘verdringingsprotocol’ maakt namelijk glashelder wat wel en niet mag. Zoals dit: inbesteding dat leidt tot ontslag van bestaand personeel – ook in een ander bedrijf – is ontoelaatbaar. Net als verslechtering van arbeidsvoorwaarden.

Nog niet de hele raad is ervan overtuigd dat deze spelregels leidend moeten zijn. Het protocol is mogelijk zelfs in strijd met het beleid van WerkSaam. Maar er is in ieder geval beweging en begrip. Zodanig dat het gesprek volgend jaar doorgaat. En wat HOP betreft halen we daar alle denkbare deskundigen bij en vooral de bijstandsgerechtigden zelf. En dan gaat we verbeteren wat er bij WerkSaam te verbeteren valt. Als het verdringingsprotocol niet past in het beleid, dan moeten we dat dan maar gaan veranderen.

Mijn goede voornemen is om met HOP er in 2017 voor te zorgen dat Hoorn goede afspraken met de vakbonden maakt om verdringing en werken zonder loon te voorkomen. Met 2 van de 35 zetels in de gemeenteraad kunnen we dat niet alleen. Maar het onderwerp staat op de agenda. En hoe! Ik bedank alle partijen die met ons inzien dat we het samen beter kunnen maken.

Voor de mensen.

Ik wens u namens de Hoornse Onafhankelijke Partij gezondheid, liefde en alle goeds in het nieuwe jaar.

En voor wie het nodig heeft: een nieuwe baan.

door Robert Vinkenborg

Fractievoorzitter HOP