weblog HOP
,

“Ik wens u een nieuwe baan toe”

Dinsdag 6 december was het zover! En het was een prima begin van wat moet.

Op de agenda: ‘Participatiewet en verdringing op de arbeidsmarkt’. De uren voorbereiding zijn niet meer te tellen. Het is gewoon ook echt ingewikkeld. Ik voel de druk van het belangrijkste debat dat ik tot nu in de gemeenteraad ga voeren.

Dit is een HOP-ding. De mensen rekenen op ons.

WerkSaam, dat namens zeven gemeenten de Participatiewet uitvoert (onder meer bijstand), probeert op allerlei manieren mensen weer aan het werk te krijgen.

Dat lukt soms.

Maar altijd te weinig.

En daar kan WerkSaam ook niet zoveel aan doen. Er zijn namelijk simpelweg onvoldoende banen.

Kartonnetjes snijden

WerkSaam biedt de bijstandsgerechtigden in hun gevecht om die paar schaarse banen onder meer:

  • ‘werken met behoud van uitkering’;
  • ‘proefplaatsingen’;
  • ‘Flextensie’;
  • ‘Quasi-inbesteding’.

HOP heeft hier vragen bij. De druk op bijstandsgerechtigden is groot. Krijgen de mensen uiteindelijk ook een echte baan? En niet een flex-contractje? Gaan er juist geen echte banen verloren? Wat doet het met je als je na 30 jaar werken opeens zonder loon kartonnetjes moet snijden? Verlies je – na je centen, status, levensvervulling –  ook nog eens je menselijke waardigheid? Ja, zeggen sommigen die het hebben meegemaakt. Laten we hopen dat dit de uitzonderingen zijn.

Vanaf het moment dat 23 Asito-schoonmaaksters hun baan bij de gemeente dreigden te verliezen aan uitkeringsgerechten – tegen slechtere arbeidsvoorwaarden – strijdt de Hoornse Onafhankelijke Partij (met succes – de meeste schoonmakers zijn gebleven!) tegen dit soort misstanden.

Mijn eigen boosheid stond het overbrengen van de HOP-boodschap in de weg. Het dreigende onrecht dat de schoonmaaksters in mijn ogen werd aangedaan, hakte erin. Maar met boos zijn bereik je niet zoveel in de politiek. En het staat het overtuigen van de ander in de weg.

Ook ik moet nog zoveel leren.

Nu ben ik blij met het debat dat de raads-/commissieleden met elkaar op 6 december hebben gevoerd. Het was inhoudelijk, waardig en met een groot inlevingsvermogen van alle partijen. Het ging diep en over de echte grote uitdagingen. Raadsbreed is er nu overtuiging dat er iets moet  veranderen. Om te beginnen dat we vastleggen wat verdringing nu eigenlijk precies is. HOP wil het liefst dat we meteen de door het FNV opgestelde spelregels overnemen. Dit ‘verdringingsprotocol’ maakt namelijk glashelder wat wel en niet mag. Zoals dit: inbesteding dat leidt tot ontslag van bestaand personeel – ook in een ander bedrijf – is ontoelaatbaar. Net als verslechtering van arbeidsvoorwaarden.

Nog niet de hele raad is ervan overtuigd dat deze spelregels leidend moeten zijn. Het protocol is mogelijk zelfs in strijd met het beleid van WerkSaam. Maar er is in ieder geval beweging en begrip. Zodanig dat het gesprek volgend jaar doorgaat. En wat HOP betreft halen we daar alle denkbare deskundigen bij en vooral de bijstandsgerechtigden zelf. En dan gaat we verbeteren wat er bij WerkSaam te verbeteren valt. Als het verdringingsprotocol niet past in het beleid, dan moeten we dat dan maar gaan veranderen.

Mijn goede voornemen is om met HOP er in 2017 voor te zorgen dat Hoorn goede afspraken met de vakbonden maakt om verdringing en werken zonder loon te voorkomen. Met 2 van de 35 zetels in de gemeenteraad kunnen we dat niet alleen. Maar het onderwerp staat op de agenda. En hoe! Ik bedank alle partijen die met ons inzien dat we het samen beter kunnen maken.

Voor de mensen.

Ik wens u namens de Hoornse Onafhankelijke Partij gezondheid, liefde en alle goeds in het nieuwe jaar.

En voor wie het nodig heeft: een nieuwe baan.

door Robert Vinkenborg

Fractievoorzitter HOP